TOM I - Fennoskandia

Rozdział 1 - Narodziny
Rozdział 2 - Próba i wybór
Rozdział 3 - Dorosła
Rozdział 4 - Sen
Rozdział 5 - Świt nad Danią
Rozdział 6 - Ona i On
Rozdział 7 - Córka Króla
Rozdział 8 - Długa droga do chwały
Rozdział 9 - Ostatni Fin
Rozdział 10 - Bjorn Einar
Rozdział 11 - Kobieta
Rozdział 12 - Łzy
Rozdział 13 - Kometa
Rozdział 14 - Królowa Finlandii...
Rozdział 15 - Po co Słowianom kobiety wikingów???
Rozdział 16 - Duma i łzy.
Rozdział 17 - Wiele gorących, pojedynczych łez...
Rozdział 18 - Fińska wiedźma
Rozdział 19 - Droga bez powrotu.


TOM II - Słowiańszczyzna


Rozdział 1 - Veja
Rozdział 2 - Co też można spotkać w lesie...
Rozdział 3 - Wojowniczki i On...
Rozdział 4 - Ona
Rozdział 5 -
Rozdział 6 - Początek drogi donikąd...
Rozdział 7 - Kiedy wspomnienia zaczynają ciążyć...
Rozdział 8 - Początek.
Rozdział 9 - Groźba
Rozdział 10 - Niespodzianka
Rozdział 11 - Pani swojego ludu
Rozdział 12 - Magia Żywiołów Rozdział 13 - Jak ze ślepym o kolorach
Rozdział 14 - Wikingowie cz. I
Rozdział 14 - Wikingowie cz. II - Frue
Rozdział 15 - Wikingowie cz. III - Wilcze jagody
Rozdział 16 - Droga
Rozdział 17 - Drużyna



†Historia Wojowniczki Bogów†

Bohaterowie



† Księgi Świątyni †


† Przenieś mnie w swój świat †



† Inne historie †




2005
styczeń (4)
luty (4)
marzec (5)
kwiecień (2)
maj (2)
czerwiec (1)
lipiec (2)
sierpien (2)
wrzesień (1)
październik (2)
grudzień (2)

2006
styczeń (1)
luty (1)
marzec (2)
kwiecień (1)
maj (1)
czerwiec (2)
lipiec (1)
sierpien (1)
październik (1)
grudzień (1)

2007
luty (1)
kwiecień (1)
maj (1)
lipiec (1)
sierpien (1)
październik (1)
grudzień (1)

2008
marzec (1)
maj (1)
sierpien (1)
październik (1)

2009
styczeń (1)





† Zabraliśmy się tu
wszyscy... wojowników †


Here our Soldiers stand
from all around the World
waiting in a line
to hear the battle cry
all are gathered here
Victory is near
The Sound will fill the hall
bringing Power to us all
we alone are fighting
for metal that is true
we own the right to live the fight
we're here for all of you
Now swear the blood upon your Steel
will never dry
stand and fight together
beneath the metal sky


Brothers everywhere
raise your hands into the air
we're warriors, warriors of the World

Like thunder from the sky
sworn to fight and die
we're warriors, warriors of the World


Many stand against us
but they will never win
We said we would return
and here we are again
to bring them all Destruction
suffering and pain
We are the Hammer of the gods
we are Thunder wind and rain
there you wait in fear
with swords in feeble hands
with dreams to be a King
First - one should be a man
I call them out
and charge them all
with a life that is a lie
and in their final hour
they shall confess before they die


Brothers everywhere
raise your hands into the air
we're warriors, warriors of the World

Like thunder from the sky
sworn to fight and die
we're warriors, warriors of the World


If I should fall in battle
my brothers who fight by my side
gather my horse, and weapons
tell my Family how I died
Until then I will be strong
I will fight for all that is real
All who stand in my way will die by steel


† Wezwani pod broń †


Miecz, który co dzień ratuje ci życie, może pewnego dnia zwrócić się przeciwko tobie...


Fennoskandia
Urodziła się na przełomie trzeciego i czwartego stulecia na Elsynorze w zamku Helsingoer, jak córka władcy Jutlandii, Porfira Zwycięscy i Ilmy Pięknej, królowej duńskich wysp. Była najmłodszym dzieckiem pary królewskiej, miała dwóch braci Ragnara i Eryka. Ten pierwszy jako mały chłopiec zmarł podczas zarazy. Dziewczynka została księżniczką Fionii i panią Svalandu. Jako sześciolatka uratowała swojego brata od hańby i została wyznaczona przez Bogów Asgaardu na wojowniczkę. Przez dziesięć lat przechodziła żmudne szkolenie, dzięki któremu stała się jednym z najlepszych wojowników swego ojca. jako szesnastolatka została uznana za niepokonaną i objęła funkcję doradcy wojennego swojego ojca. Siedemnastoletnia Porfiria wraz z bratem Erykiem, wyruszyła do Svalandu, czyli południowej Szwecji, by odeprzeć atak fińskich wojowników. Tam poznała norweskiego następcę tronu i jego brata, oraz uratowała życie fińskiemu dowódcy zamku Kirholma, który okazał się synem króla. Podczas podróży przez Szwecje i Finlandię do stolicy młodzi zakochują się w sobie i to prowadzi do zesłania Porfirii do Słowiańszczyzny, gdzie rozpoczyna się jej pierwsze zadanie. Przed wypłynięciem na ziemie słowian, wojowniczka odmawia jedynej szansy ratunku, czując się odpowiedzialna za inne kobiety, zesłane przez Lidię, fińską królową, do niewoli. Już na morzu użyła swojej mocy Wybranej przez Bogów i ucisza fale, które zatopiły część łodzi z transportu. Zostaje uznana za czarownicę i zyskuje sobie szacunek dowódcy łodzi. Po dopłynięciu na przylądek Rozewie zostaje sprzedana, wraz ze swoją krajanką, Tarją do Mściborowego Grodu, gdzie miała zostań nałożnicą.
Słowiańszczyzna
Porfiria służyła w domu Milara i Latavii, pomorskich możnowładców. Była gnębiona przez ich córkę, Lamię. Dziewczyna uratowała najmłodszego z potomków Milara, Mieszka i została członkiem rodziny. Jej opiekunem i później, przybranym ojcem zostaje Piastun, pan Trójdębia i przyjaciel Milara. Dziewczyna zyskuje zaufanie Słowian. Poznaje Ziemka i Slava, synów Milara, oraz Zaratę i Regisa, parę Wojowników Wybrańców, z którymi rozpoczyna swoja misję. W jej życiu pojawia się też Vierna, siostra Zaraty, a także Mori i Domina, którzy wspierają osiemnastolatkę w walce przeciwko Dzierzbie i Virgo.

Kiedy zaczyna się nasza historia, Dzierzba ma około trzydziestu pięciu, trzydziestu siedmiu lat. Wciąż wygląda jak młoda kobieta, dzięki łasce Bogów, którą Wybrańcy otrzymują raz na całe życie. Dzierzba jako młoda dziewczyna traci przyjaciółkę i buntuje się przeciw nakazom swoich opiekunów, zostaje renegatem, śmiertelnie niebezpieczną maszyna do zabijania, zdolna do wszystkiego, bo niepokonaną. Zbiera bandę rozmaitych oprychów i rozpoczyna grabieżcze i hulaszcze życie. Zabija Piastunowi córkę, czym ściąga na siebie zemstę zarówno starego fechmistrza jak i Milarowiców, przyjaciół Kali. Po czterech latach ukrywania się, powraca na pomorze i spotyka przybrana córkę Piastuna, Veję. To staje się początkiem ich prywatnej wojny, która, dotykając bardzo zaawansowanej magii, zabierze wielu ludzi i pozostawi przy życiu tylko jedną z kobiet.

Pochodzący z południowej Europu pół wampir – pół człowiek, Wojownik Bogów i Wybrany. Przez całe życie zwalczał stworzenia podobne do siebie. Poznał Zaratę, kiedy ta wpadła w tarapaty w Karpatach. Uratował jej życie i od tamtej pory pojawiał się w życiu litewskiej Wojowniczki w kryzysowych momentach. Został wezwany przez Bogów na ziemie Pomorzan, gdzie poznał Porfirię Veję. Od tamtej pory nie odstępuje jej na krok i jest jej najważniejszym sojusznikiem.

Urodziła się na Litwie w osadzie Trójkłosie. Córka Zatara (stąd jej przydomek, bądź nazwisko – Zataria) i jego pierwszej żony, Mili. W wieku dziewięciu lat wybrana na Wojowniczkę Bogów, w chwili kiedy Dzierzba zdradziła. Podróżowała nie tylko po ziemiach Słowiańskich, odwiedziła między innymi transylwańskie Karpaty, czeskie Morawy i wikiński Jomsborg. Trzy lata przed rozpoczęciem „Słowiańszczyzny” poznała Regisa, pół człowieka – pół wampira, którego szczerze znienawidziła. Dopiero podczas wyprawy na ziemie swojego wuja, Milara zmienia pogląd na towarzysza i częściowo wyzbywa się strachu. Zataria ma młodsza siostrę, Vierną. Kiedy pojawia się w Mściborowym Grodzie ma dwadzieścia dwa lata.

Szesnastoletnia córka Zatara i Hovy. Ma dwójkę starszego rodzeństwa, brata Havara i przyrodnią siostrę, Zaratę. Wraz z nią i jej towarzysze, Regisem wyrusza do Mściborowego Grodu, do wuja Zaraty, Milara. Tam poznaje Porfirię i Ziemowita. W międzyczasie zakochuje się bez pamięci w Regisie. Vierna jest typową nastolatką, starsze rodzeństwo, oboje wojownicy, są dla niej wzorcami. Sama nosi miecz i jeździ konno, zna także elementarne podstawy magii. Z pozoru bezczelna i pewna siebie, w głębi szuka w kimś oparcia i bezpiecznego portu.

Fennoskandzki czarnoksiężnik, uczeń słowiańskiej czarownicy – Dominy. Jest Magiem Żywiołów. Z pozoru zimny, poważny i obojętny potrafi być wyrozumiałym nauczycielem i wiernym przyjacielem. Łatwo się zakochuje, choć udaje, że kobiety są dla niego gorszym gatunkiem ludzi.

Są niemal identyczne, łączy je niemal wszystko, a jednak stoją  po przeciwnych stronach barykady. Obie poświęciły swoje życie magii, stając się niemal nieśmiertelne. Dwie potężne czarownice żywiołów. Domina, kieruje się w życiu tylko zasadami białej magii. Wiele lat przed przy przybyciem na pomorze Wojowników utraciła młodość w pojedynku z Virgo. Jest staruszką, a bardzo długich, zupełnie białych włosach. Staje po stronie Porfirii i jej przyjaciół w czasie ostatecznego starcia dobra ze złem. Mori jest jej jedynym uczniem i traktuje go jak syna. Virgo, wiedźma spod ciemnej gwiazdy. Druidzi nazywają ją Białą Śmiercią. Potrafi uwarzyć każdą truciznę i nie ma takiej rzeczy na świecie, która by jej w tym przeszkodziła. Bezwzględna i mściwa, ale inteligentna i świadoma własnej przewrotności kobieta. Jej uroda odbiera mężczyznom oddech. Rozpętała na ziemiach słowian istne piekło, rzucając wyzwanie Dominie i Porfirii. Wspomaga swoją wiedzą i umiejętnościami zbuntowana Wojowniczkę, Dzierzbę.
Skandynawia

Dwimerytan Theli zwana Trusel, pochodzi ze Skanii, największej prowincji Svalandu. Jasnowłosa jest jedna ze słynnych Łowców. Poluje na stworzenia zagrażające ludziom, takie jak wampiry czy wilkołaki. W czasie swoich rozlicznych wędrówek po całej Skandynawii spotyka Joriego, fińskiego czarnoksiężnika i zakochuje się z nim. Zrywa ze swoim dotychczasowym życiem i uczy się żyć na nowo w tajemnej osadzie Sort Skrik w głębiach magicznego lasu Tiveden z Svalandzie. Tam uczy się jak wykorzystać tkwiący w niej potencjał magiczny i okiełznać moc, a także oczekuje swego pierwszego dziecka. Kiedy po raz pierwszy spotykamy Dwimerytan ma dwadzieścia jeden lat.